Février 2018

Zoetermeer

---

1. Mot du rédacteur

Bonjour à tous,

Le 18 janvier 2018, une tempête sévère sévissait en Irlande, en Grande-Bretagne, en Belgique, aux Pays-Bas, en Allemagne et en Pologne. Heeft u, net als ik, een rondje om uw huis gelopen om te kijken of de pannen nog (recht) op het dak lagen?

In deze nieuwsbrief vindt u minder stormachtig nieuws. Onze bestuursvoorzitter meldt een aantal bestuursaangelegenheden. Gevolgd door een melding over onze gewijzigde adressen van site en e-mail. De Culturele Commissie nodigt u uit voor een lezing over de verblijven (les demeures) van de klassieke Franse schrijvers op 8 februari a.s. Verder deel ik met u een leestip en is er een item over de onlangs overleden Franse chef-kok Paul Bocuse. In het verlengde van de Franse cuisine deelt de heer Van der Horst zijn culinaire ervaringen in Parijs.

Tot slot wil ik u wijzen op het AF-tarief (€ 22,00) voor het Concours de la chanson. Bij het reserveren van kaarten kunt u hiervoor de actiecode ALLIANCE2018 gebruiken.

Bonne lecture,
Pauline Kuiken
Bestuurslid en coördinator Culturele Commissie

---

2. Infos diverses du comité

De snelheid waarmee ons cursusjaar voorbij schiet is telkens verrassend. Op dit moment hebben we de helft van het seizoen alweer ruim achter ons en gaan onze blikken voorzichtig uit naar het komend seizoen. Dat betekent dat in deze tijd van het jaar de Culturele Commissie een duik neemt in het aanbod van mogelijkheden om ook volgend jaar de soirées te voorzien van een aantrekkelijk programma. Uiteraard moet de planning daarvan weer worden afgestemd op de planning van het lesrooster. Dat zijn dan reguliere activiteiten waar het bestuur en de cursus coördinatoren vroeg in het seizoen mee bezig zijn en de agenda van het bestuur vullen.

Wat houdt ons verder bezig?

Naamswijziging

De naam Alliance Française Zoetermeer moet via de notaris worden vastgelegd in de statuten, bij de kamer van koophandel en de bank. Her en der hebben wij de nieuwe naam al in gebruik genomen. Elders in deze Entre Nous treft u een overzicht aan van de nieuwe e-mailadressen.

Facebook

Facebook neemt bij velen een plaats in het dagelijks leven in. Om nieuwe (en deels ook bestaande) cursisten/leden te bereiken willen we naast de reguliere media (internet, Entre Nous en de huis-aan-huisbladen) toch zien of we onze doelgroep op een efficiëntere en goedkopere manier kunnen bereiken. Hier wordt op dit moment aandacht aan besteed. U vindt ons op Facebook onder de naam Alliance Française Zoetermeer.

Bestuurssamenstelling

Joost Rietjens is bezig zijn functie als penningmeester binnen het bestuur over te dragen aan Joop Diepenhorst. Inmiddels is bekend dat Pauline Kuiken, die binnen het bestuur verantwoordelijk is voor de coördinatie van de culturele activiteiten en de Entre Nous, aan het einde van dit seizoen haar functie zal neerleggen. Duidelijk is dat wij in die hoek versterking kunnen gebruiken en bij deze andermaal een oproep om u te melden als u belangstelling heeft.

Financiële situatie

Dit seizoen waren we niet in staat een sluitende begroting op de ledenvergadering te presenteren. Structurele tekorten zijn uiteraard niet acceptabel en wij houden de financiële situatie scherp in de gaten. Daarnaast wordt gekeken hoe we in de toekomst nog beter grip krijgen op onverwachte tegenvallers.

Als u vragen heeft over bestuurlijke zaken, dan kunt u mij altijd aanspreken of mailen op pres.zoetermeer@afpb.nl.

Peter Besuijen
Président

---

3. Nieuw webadres en nieuwe e-mailadressen

Onlangs heeft het bestuur van onze Alliance haar leden bericht over de naamswijziging waarover op 7 december jl. is gestemd. Onze Alliance heet nu Alliance Française Zoetermeer. Deze naamswijziging gaat gepaard met wijzigingen van het webadres en diverse e-mailadressen.

Ons nieuwe webadres is: www.zoetermeer.afpb.nl.

Onze nieuwe e-mailadressen:

zoetermeer@afpb.nl (A. de Raadt) voor algemene zaken.

pres.zoetermeer@afpb.nl (P. Besuijen) voor bestuursaangelegenheden.

cursus.zoetermeer@afpb.nl (M. Vogel en J. Breeman) voor cursus gerelateerde zaken.

culture.zoetermeer@afpb.nl (P. Kuiken) voor culturele zaken en nieuwsbrief inzendingen.

tres.zoetermeer@afpb.nl (J. Rietjens en J. Diepenhorst) voor financiële aangelegenheden.

membre1.zoetermeer@afpb.nl (Jan van Rooijen) voor zakelijke contacten.

---

4. Prévision culturelle - uitnodiging

 

Des demeures et des gens

Marie-Thérèse Rouillard

Datum: donderdag 8 februari 2018
Aanvang: 20.00 uur (zaal open: 19.30 uur)
Locatie: Picasso Lyceum, Paletsingel 38c te Zoetermeer

Madame Marie-Thérèse Rouillard sera notre guide dans les maisons qui ont été habitées par des gens dont nous n’avons pas oublié les noms: Victor Hugo, Jules Verne, J.J. Rousseau, George Sand, Auguste Rodin, Jean Cocteau, Emile Zola, Louis Pasteur, Edmond Rostand, François-René de Chateaubriand et quelques autres moins connus.

Deze lezing wordt gegeven in de Franse taal.

De toegang is vrij voor AF-leden en € 7,50 voor niet AF-leden. Consumpties zijn voor eigen rekening. Gaarne deelname opgeven per e-mail aan: soireesaf@gmail.com (uiterlijk 6 februari).

Foto van P. Kuiken: Het trappenhuis van het huis van Jules Verne in Amiens.

---

5. Livre

Op zaterdag 27 januari jl. bezochten Carla Schouten, sinds kort lid van onze Culturele Commissie, en ondergetekende de jaarlijkse Samedi Culturel in Utrecht. Op deze landelijke cultuur bijeenkomst van Alliance Française Pays-Bas (afpb) in Utrecht doen wij ideeën op voor te organiseren soirees en wisselen we (culturele) ervaringen uit met andere Alliances.

Zaterdag kregen wij van madame Ioannidou, Coördinator projecten en culturele activiteiten, van Alliance Française ‘t Gooi en Almere, een leestip. Haar advies daarbij was: 'Laat het woordenboek dicht!'. Verder gaf zij aan dat een lezer haar fascinatie voor dit boek pas verderop in het verhaal zal begrijpen. Daarmee heeft zij mijn nieuwsgierigheid getriggerd.

Résumé

C'est en 1970 que le ciel tombe sur la tête de Medhi Khatib. Ebloui par l'intelligence et la boulimie de lecture de son jeune élève, son instituteur s'est battu comme un lion pour lui obtenir une bourse d'interne dans le prestigieux lycée Lyautey de Casablanca, réservé aux enfants des hauts fonctionnaires français et des familles les plus influentes du régime marocain. Medhi a passé ses dix premières années au pied de l'Atlas. Pauvre, libre, heureux, choyé par une mère imprégnée de culture ancestrale et par un père qui rêve pour son pays d'un avenir démocratique et moderne, il n'envisageait rien d'autre que de continuer à jouir de l'existence et de se repaître de ces livres merveilleux dont l'abreuvait son instituteur. Du jour où l'un de ses oncles l'abandonne à l'entrée du lycée Lyautey, en lui fourrant dans les bras une paire de dindons qu'il est censé offrir au responsable de l'établissement, la vie de Medhi change de dimension.

Les jours passent, des individus mystérieux bouleversent son existence, des situations étonnantes se succèdent et Medhi doit se rendre à l'évidence: il ne comprend rien! Ni la vie qu'il a menée dans sa famille, ni les mots qu'il a appris dans tous ces livres qu'il adore ne sont en mesure de l'aider. Pourtant, il s'accroche. Et, au bout de quelques semaines, au moment où il commence à s'habituer à cet univers, une nouvelle épreuve lui est infligée. Il est l'unique interne du lycée qui ne rentre pas chez lui le week-end et le directeur, refusant de mobiliser trois personnes pour un seul élève pendant les vacances de la Toussaint, lui demande tout à trac quel est son meilleur ami. Medhi, au hasard, donne le nom d'un camarade qu'il connaît à peine. Le père de ce garçon, touché par la situation de Medhi, accepte de le prendre chez lui pendant les week-ends. Peut-être espère-t-il changer les idées de sa femme qui ne se remet pas de la perte d'un de leurs deux fils.

Avec cet humour corrosif qu'on lui connaît, Fouad Laroui raconte le terrible choc culturel que représente pour ce modeste petit Marocain la découverte du mode de vie des Français : ces gens invraisemblables qui vivent dans un luxe inouï, qui mangent des choses dégoûtantes, qui parlent sans la moindre pudeur des sujets les plus sacrilèges et lui manifestent une tendresse et un intérêt qu'il ne comprend absolument pas. Le jour viendra où l'enfant devra choisir entre le paradis qu'on lui promet et sa famille d'origine.

Bron Franse tekst: https://www.chapitre.com/BOOK/laroui-fouad/une-annee-chez-les-francais,32204854.aspx#product-details-and-summary; geraadpleegd 28-01-2018.

---

6. Film

Loving Vincent (Filmhuis Cameo 4 februari 15.00 uur)

Net wanneer Vincent succesvol begint te worden, pleegt hij zelfmoord. Was het vanwege zijn geestelijke gezondheid of problemen met zijn broer? Was het een wanhoopsdaad om meer erkenning te krijgen voor zijn werk? Of was het helemaal geen zelfmoord? Armand Roulin, de zoon van Van Goghs postbode, gaat naar Auvers om daar het mysterie rond Vincents dood te ontrafelen. De verschillende mensen (allemaal geschilderd door Van Gogh) die hij tijdens zijn reis ontmoet, hebben elk hun eigen verhaal. Het blijkt moeilijk de waarheid over de getroebleerde Vincent te achterhalen. Gaandeweg schildert de film een fascinerend portret van Van Gogh die tijdens zijn leven amper erkenning vond.In 65.000 frames, met de hand geschilderd door meer dan 125 kunstenaars die dezelfde techniek als Van Gogh hanteerden, brengt de film Van Goghs meest inspirerende schilderijen tot leven. Loving Vincent won al meerdere internationale prijzen waaronder de publieksprijs op het Annecy Internationaal Animatie Filmfestival. Met Helen McCrory (The Queen) en Saoirse Ronan (Brooklyn).

Petit Paysan (Filmhuis Cameo 20 februari 20.00 uur)

Pierre, dertig jaar oud en pas afgestudeerd aan de landbouwschool, houdt melkkoeien. Zijn hele leven staat in het teken van zijn boerderij, zijn zus die veearts is en zijn ouders wiens boerderij hij heeft overgenomen. Wanneer in Frankrijk de eerste tekenen van de gekke koeienziekte opduiken, ontdekt Pierre dat één van zijn koeien besmet is. Hij kan zich er niet mee verzoenen dat hij zijn koeien hierdoor kwijt zal raken en gaat tot het uiterste om ze te redden. TRAILER

C’est la vie (Filmhuis Cameo 6 maart 20.00 uur)

Max runt al 30 jaar een cateringbedrijf en heeft zodoende honderden feesten en partijen georganiseerd. Zo ook de bruiloft van Pierre en Helena, die trouwen in een prachtig 17e -eeuws kasteel. Max heeft een heel team van bedienden, koks en afwassers samengesteld, het koppel geadviseerd over een fotograaf, de band gereserveerd, de bloemen geregeld. Met andere woorden: alle ingrediënten om het feest tot een succes te maken zijn aanwezig. Tot een paar onfortuinlijke tegenslagen roet in het eten gooien en elk moment van geluk in chaos overgaat. Lukt het Max’ team datgene te doen waar ze allemaal goed in zijn: het geven van een waanzinnig feest?

Bron tekst en afbeelding: https://stadstheater.nl/p19/FILM. Bron afbeelding: http://www.septemberfilm.be/fr/nouvelles; geraadpleegd 28-01-2018.

---

7. Paul Bocuse

Het zal u waarschijnlijk niet zijn ontgaan dat de Franse chef-kok Paul Bocuse in januari is overleden. Een bekend gerecht van hem is de truffelsoep die hij voor president Valéry Giscard d'Estaing creëerde; soupe V.G.E.  

Paul Bocuse, né le 11 février 1926 et mort le 20 janvier 2018 dans son Auberge du Pont de Collonges, à Collonges-au-Mont-d'Or, près de Lyon1, est un grand chef cuisinier français. Trois étoiles au Guide Michelin pendant 53 années (de 1965 à 2018), il compte parmi les plus célèbres cuisiniers du monde et fut un précurseur de la nouvelle cuisine, l'un des maîtres de la cuisine traditionnelle et de la grande cuisine. 

Il est fait Chevalier de la Légion d'honneur par le président Valéry Giscard d'Estaing en 1975 (décoration qui n'avait pas été remise à un cuisinier depuis 1919 (Auguste Escoffier), puis Commandeur de la Légion d'honneur en 2004. 

Il est désigné Cuisinier du siècle par Gault et Millau et Pape de la gastronomie en 1989, puis Chef du siècle en 2011 par The Culinary Institute of America. 

Il a dirigé de nombreux restaurants à Lyon et dans le monde, dont son Trois étoiles, le restaurant gastronomique L'Auberge du Pont de Collonges, et a fondé les Bocuse d'Or en 1987, un concours de gastronomie.

Truffelsoep recept 1. Truffelsoep recept 2. Truffelsoep recept 3

Bron foto: https://www.bocuse.fr/fr/actualites.html. Bron Franse tekst: https://fr.wikipedia.org/wiki/Paul_Bocuse;geraadpleegd 28-1-2018

---

8. Des sites remarquables en France (3)

In de vorige afleveringen uit deze serie columns nam ik u mee naar bijzondere plekjes in Frankrijk. Die liggen trouwens echt voor het oprapen. Maar Parijs dan? Ja, die stad kennen de meesten wel op hun duimpje. Toch heb ik wel wat gevonden. Dit keer gaan we naar twee culinaire plekjes in La Ville Lumiere.

Tijdens het werkoverleg van onze Culturele Commissie komen er geregeld zaken aan bod die gaan over Frankrijk. Niet zo verwonderlijk. Zo ook dit keer. Het gesprek gaat over culinaire ervaringen en ik moest gelijk denken aan Parijs.

Om het jaar gaan we met vrienden een weekendje naar Parijs. Vaak nemen we de Thalys, maar in 2016 gingen we met de oldtimer (Jaguar) van onze vrienden op weg. Ik moet zeggen, dat rijdt geweldig. De rit verloopt voorspoedig, maar bij Porte de la Chapelle is het uit met de pret: een forse file als training voor het opbouwen van je geduld. Toch zorgt de couleur locale voor de nodige opschudding tijdens het wachten. Van verschillende kanten komen mensen naar onze auto en beginnen met het wassen van de ruiten, de koplampen, enz. We maken duidelijk dat we dit niet willen, maar het nijvere volkje gaat onverstoorbaar door. Genoeg tijd in de file! Dan slaat een kerel met z’n vuist op de ruit en vraagt voor geleverde diensten €10,-. De dochter gaat met brutale blik voor de auto staan zodat we niet verder kunnen. Wij maken duidelijk, dat we niet van plan zijn om te betalen. Vervolgens pakt de man een buitenspiegel vast en sommeert ons te betalen, daar hij anders de spiegel afbreekt. Gelukkig komen er twee dienders met een fluitje en pepperspray aanhollen en het ‘gedienstige’ volkje is sneller weg dan de agenten kunnen bijhouden. Parijs is nooit saai. Maar dat terzijde. Dit artikel zou immers gaan over een culinaire ervaring in Parijs.

Onze vrienden en wij komen dan, als we ter plaatse zijn, met een culinair voorstel. We gaan de lunch gebruiken in een typisch Parijse bistro. En zo moet een bistro eruit zien: gezellig, druk, geen poespas en een interieur dat al jaren hetzelfde is. We hebben het hier over Café St. Régis op Île Saint-Louis. Na een bezoekje aan Île de la Cité loop je over de Pont St.-Louis en je ziet direct het bewuste eethuisje op de hoek van de Rue St-Louis-en-l’Île en de Rue Jean du Bellay. “Notre petit bistrot avec terrasse vous fera passer un grand moment de plaisir et de convivialité”. Hier lunchen is dus een feestje: een heerlijke kaart: par exemple Les plats à partager, des oeufs bio pochés à la Bénédictine, les salades-repas, des plats copieux, etc. en dat samen met een pichet heerlijke vin du patron. Het was enorm gezellig (voor meer informatie: cafesaintregisparis.com).

’s Avonds is het de beurt aan onze vrienden en hun bourgondische inslag staat garant voor een heerlijke ervaring, of eigenlijk een ‘goddelijke’ ervaring. Het restaurant dat ze bedoelen wordt door hen namelijk omschreven als ‘de Parijse vleeshemel’. Voor ons een geweldige verrassing. We nemen de metro (ligne 4) en stappen uit bij Les Halles. Op 31, rue Berger zijn we op plaats van bestemming: Le Louchébem, rôtisseur-restaurateur-boucher depuis 1878. In het taaltje van de slagers uit de 19e eeuw betekende het woord ‘louchébem’ ‘slager’. Als je het treft word je begroet met een hartelijk Lonjourbem (= bonjour). Het is de oudste authentieke en historische rôtisserie van de Hallen van Parijs. De tafeltjes in het restaurant zijn hakblokken, die de slagers veel gebruikten. Het bedienend personeel loopt met een groot voorschoot, alsof ze straks een halve koe moeten sjouwen. Bij het bestuderen van de kaart loopt het water je in de mond (op voorwaarde dat je graag vlees eet). We maken onze keuze en de chef die ons bedient weet wel een goede bijpassende wijn. Hij blijkt een connaisseur te zijn. We genieten volop van onze keuze: une bavette avex sauce roquefort, un onglet avec sauce à l’échalote, et deux hampes. De maaltijd, de wijn, de historische ambiance en de bediening: het was in één woord geweldig.

Deze historische plek bij de Hallen, waar de slagers en sjouwers in vroeger tijden elkaar ontmoetten, is beslist de moeite van een bezoek waard, ofwel un site remarquable en France.

Au revoir et à la prochaine!

Eugène-Marie van der Horst

---