Straatsburg 2018

Verslag reis naar Strasbourg, 19 tot en met 22 april 2018.

Op 19 aprilverzamelde onze groep (32 personen) zich in de vroege ochtend aan de achterkant van station Dordrecht. We maakten daar kennis met elkaar en Leendert van der Made, onze voorzitter, kwam iedereen uitzwaaien. Even later kwam de bus van Verschoor eraan en we vertrokken keurig op tijd richting Frankrijk.
Onderweg stopten we voor koffie en lunch. Hoewel we in België nog een tijd in de file stonden, kwamen we inderdaad rond 15.30 uur aan in Saverne. Na een korte wandeling mocht iedereen bij de koffie of thee iets lekkers uitzoeken in Pâtisserie Haushalter. Dat was echt een embarras du choix. Het duurde een tijd voordat iedereen zijn bestelling kreeg, maar daarna was het ook genieten! De pauze duurde daarom misschien wat langer dan gepland, maar ik geloof niet dat iemand daar bezwaar tegen had.
Rond 17 uur reden we weer verder richting Strasbourg, om daar rond 18 uur aan te komen in hotel Au Cerf d’Or. Een deel van ons gezelschap bleek te zijn ondergebracht in de dépendance vlak naast het hotel. Ondergetekende had daar een prima eenpersoonskamer met douche. Tot het diner om 19.30 uur had iedereen even wat tijd voor zichzelf. Ik heb wat kleding uitgepakt en ben ook even in de buurt van het hotel gaan rondkijken. Het diner (en ook het ontbijt de dagen daarna) vond plaats in een aparte ruimte waar we aan verschillende tafels zaten. Even later genoot iedereen van een 3-gangendiner met een keuze uit verschillende lokale wijnen. Na het eten zijn verschillende mensen in kleine groepjes nog gaan wandelen in de richting van de Cathédrale, die prachtig was verlicht.

20 april.
De volgende ochtend was iedereen op tijd op voor het ontbijtbuffet, want we zouden om 9.45 uur met de bus vertrekken naar het Europese parlement. Tijdens de voorbereidingen van de reis had iedereen de gegevens van zijn/ haar paspoort moeten inleveren, maar toen we ter plaatse aankwamen, bleek dat we geluk hadden en niet verder werden gecontroleerd. Onder leiding van een zeer enthousiaste gids (die het werk pas een paar weken bleek te doen), kregen we een uitgebreide rondleiding door het gebouw. Het is een zeer modern gebouw dat heel ruim aandoet, ook al doordat er veel glas in is verwerkt. Aan de boven- en buitenkant maakt het de indruk dat het niet af is, maar, zoals de gids uitlegde, dat is met opzet zo omdat Europa ook nog in ontwikkeling is. In de hal valt ook op dat er veel planten zijn verwerkt.
In een aparte ruimte werd iedereen gevraagd om te gaan zitten om een film te bekijken die helemaal rondom ons werd geprojecteerd, waarin de geschiedenis en functie van het Europese parlement werden uitgelegd. Met koptelefoon was het commentaar in verschillende talen te volgen. In de hal met trappen en de vlaggen van alle leden van Europa was het tijd voor een paar groepsfoto’s. Vervolgens mochten we de grote zaal in waar het parlement vergadert. De gids vertelde daar verder, terwijl Patricia Stekelenburg voor een prima vertaling zorgde. Daarna bracht de bus ons weer terug naar een plek vlakbij het hotel.

Maar dit was slechts het begin van een drukke dag. De tijd tussen onze aankomst in het centrum en onze volgende afspraak was wat aan de krappe kant. Voor mij en Patricia kwam het neer op ergens snel koffie en een casse-croûte bestellen en meenemen; anderen kwamen erachter dat het eigenlijk onmogelijk was om het eten dat men op een terras had besteld, rustig op te eten. Hoe dan ook, om 14.00 uur was iedereen die wilde meegaan toch op tijd in het Musée de l’Oeuvre Notre Dame voor de rondleiding. Dit is een museum dat bij de kathedraal van Strasbourg hoort, waarin veel prachtige (religieuze) stukken uit de middeleeuwen en de renaissance te zien zijn. Zeer de moeite waard! Compliment voor de gids die probeerde om zo duidelijk mogelijk en niet te snel te praten.

Eigenlijk hadden we best nog meer tijd willen doorbrengen in het museum, maar we moesten op tijd zijn voor het volgende onderdeel: een rondvaart onder het motto “Strasbourg, 20 siècles d’histoire”. Eerst dacht ik dat het jammer was dat we overdekte zitplaatsen hadden op de boot, maar gezien de zomerse temperaturen bleek het juist prettig te zijn om niet in de brandende zon te zitten. Vermoeidheid, water en zon maakten wel slaperig en menig lid van ons gezelschap maakte van de gelegenheid gebruik om een dutje te doen tijdens deze tocht… Het was echter een prima idee van onze gids Frans van der Walle om aan het eind van een dag vol actie een dergelijk programma-onderdeel in te plannen.
Na afloop van de boottocht was iedereen de rest van de middag en avond vrij. De meesten gingen (al dan niet na een pauze in het hotel) richting het centrum om daar wat rond te wandelen en om ergens wat te eten. Het was zo warm dat we zonder jas of vestje buiten konden blijven zitten tot laat in de avond. In ons geval werd ons diner deels begeleid door gezang van studenten dat door een open raam van een naburig gebouw tot ons kwam. Het was echt genieten!

21 april.We moesten weer vroeg op, want we zouden deze dag in zijn geheel buiten Strasbourg doorbrengen. Als eerste brachten we een bezoek aan Colmar, aan het beroemde
Musée d’Unterlinden, waar we een rondleiding kregen. Vooral het Issenheimer altaar vormde een hoogtepunt van dit bezoek. Het weer was nog steeds heel zomers, dus na dit bezoek dronken we met een groepje koffie op een terras en liepen daarna verder in het oude centrum, om neer te strijken op een terras met schaduw vlakbij een van de kerken. Hier lunchten we op ons gemak (daar waren we wel aan toe). Na nog een wandeling door de oude straatjes met hun vele pittoreske vakwerkhuizen en na het doen van allerlei inkopen voor de thuisblijvers liepen we weer richting bus.

Rond 14.00 uur reden we verder richting Eguisheim. Een plaats die minder is ingesteld op toeristen, tenzij men van wijn houdt. We hadden daar eerst tijd om rond te kijken (wij keken met een groepje vooral naar het ooievaarsnest en naar een kapel) en daarna gingen we, inderdaad: wijn proeven.
Deze proeverij vond plaats bij Dégustation Pierre Henri Ginglinger. Naarmate de proeverij vorderde, vond ik de wijnen lekkerder (maar misschien ligt dat aan mij); gelukkig kregen we ook een stuk van een Kougelhopf, een soort cake, zodat we niet helemaal beneveld raakten. Er werd bij iedere wijn duidelijk uitgelegd wat voor wijn we gingen proeven; naarmate de proeverij vorderde, klonken er steeds meer Franse (drink)liederen. Na afloop was er de gelegenheid om wijnen te kopen, wat menigeen ook deed. Zelf heb ik een Gewürztraminer en een Pinot Gris gekocht. Kortom, supergezellig en heel geslaagd!

 

Daarna reden we naar Kaysersberg. Daar hadden we eerst de tijd om rond te wandelen. Het is een heel levendig stadje waar ook een evenement was met allerlei verklede mensen die verschillende beroepen uitbeeldden en dit zorgde voor veel toeristen. Vervolgens gingen we aan tafel in restaurant La Vieille Forge. Dit was ons afscheidsdiner, dat uit verschillende gangen bestond, de een nog lekkerder dan de andere. Tijdens het eten was de conversatie zeer geanimeerd. Ook bedankten we onze gids, Frans van der Walle en gaven hem cadeautjes voor al het werk dat hij in deze reis had gestoken en ook voor de goede organisatie ter plaatse. Pas ’s avonds laat kwamen we weer terug in ons hotel.

22 april.Alweer de laatste dag van de reis. Maar in plaats van alleen maar terug te reizen naar huis, was er nog een bezoek gepland aan twee musea in de stad Luxembourg. Na een kort ontbijt vertrokken we rond 8.30 uur. In Luxembourg aangekomen dronken we koffie in het museumrestaurant van het Musée d’Art Moderne Grand-Duc Jean en daarna begon de rondleiding. We hadden een enorm enthousiaste gids die ons het gebouw vooral van de buitenkant liet zien: het ligt op een unieke locatie waar bovenop de oude kazematten een modern gebouw is neergezet met veel glas. Een onderdeel lijkt wat vorm betreft op een kerk. Het resultaat is prachtig. Het was alleen jammer dat er binnen nauwelijks iets te zien was omdat men net bezig was van de ene op de andere tentoonstelling over te gaan.

Daarna zouden we een snelle lunch eten in het museumrestaurant. Het kostte enige overreding maar na enige tijd lukte het om met een grotere groep rondom een tafel te zitten, gezamenlijk te bestellen en ook bediend te worden. Het eten was prima, alleen nam het wel behoorlijk wat tijd in beslag. Daardoor kwamen we veel later dan gepland aan in het tweede museum, Musée Drai Eechelen. De gids was hier wat minder van gecharmeerd; ze wilde graag het verhaal vertellen zoals zij dat altijd deed. Het museum laat de bezoeker de geschiedenis van het fort ontdekken door middel van een permanente tentoonstelling van unieke en bijzondere voorwerpen en besteedt aandacht aan fascinerende personen die belangrijk waren voor meer dan 500 jaar Luxemburgse geschiedenis. Ook kun je de kazematten in; helaas hadden wij daar echter geen tijd meer voor, dus die heb ik alleen uit de verte en van bovenaf gezien. Er zit dus niets anders op dan nog een keer terug te gaan naar deze twee musea, want ze zijn echt de moeite waard om nog beter te bekijken!

Vervolgens gingen we weer de bus in en reden richting België. Onderweg werden de chauffeur en alle anderen die hadden meegeholpen met de reis bedankt. Er was nog een korte stop om iets te eten en tegen zevenen kwamen we aan op station Dordrecht.

Het was een heel gezellige reis met een leuk gezelschap; we hebben ons Frans veel kunnen oefenen en hebben veel nieuwe dingen gezien en geleerd over de Elzas en over Luxemburg dan wel hernieuwd daarmee kennisgemaakt. Eerlijk gezegd verheug ik me alweer op de volgende reis!

Stella Maaswinkel – secrétaire Alliance Française Dordrecht